رِوال یا رَوال؛ مسئله این است

رِوال یا رَوال کلمه‌ای به نسبت نو در زبان کهن فارسیه و در فرهنگ لغت دهخدا میخوانیم:

روال . [ رَ ] (اِ) در این اواخر بوسیله ٔ نویسندگان و منشیان ساخته شده است و از آن معنی ترتیب و سبک و اسلوب و روش اراده کنند. (یادداشت مؤلف)

یعنی این کلمه هرچند قدمتی به درازای واژگان اصیل پارسی ندارد ولی در میان مردم جایگاهی والا و کاربردهای بی‌شمار دارد. بر فرض مَثال/مِثال اگر بخواهند امری را نیک توصیف کنند می‌گویند:

  • روال است!

و اگر بخواهند وعده انجام کاری را بدهند می‌گویند:

  • روالش میکنم.

و اگر به قول متجددین روحیه teamwork بالا داشته باشند می گویند:

  • روالش میکنیم دادا!

این نُوواژه (بر وزن گُل واژه) را میتوان در قطع مکالمات طولانی نیز استفاده کرد. آن زمان که شخص گوینده بیش از حد سخن می‌گوید و شنونده نیز عجله دارد؛ با گفتن “رواله. اوکی.رواله. رواله” به تعداد چندین مرتبه، مکالمه را قطع می کند. تجربه نشان داده که این روال هیچگاه روال نمی‌شود و جامه عمل نمی‌پوشاند.

اما کاربردی که فرزاد بیان از این کلمه انتظار دارد چیزی فراتر از این سخن‌هاست. روال سکوی انتشار است. جایی برای نوشتن متن غنی یا rich text به معنای واقعی کلمه. اینجا اینستاگرام نیست که زیر عکسهای سلفی خودمان کپشن فلسفی بنویسیم؛
یا با paint وسط عکس جای خالی قلب درست کنیم و بگوییم دوبار بزن روش تا عکس کامل بشه 😐 ما اینجا لایک جمع نمی‌کنیم.

باید بگم اینجا توییتر هم نیست؛ از این لحاظ که برای نوشتن داستان و متن طولانی هیچ محدودیتی وجود ندارد.

روال را شاید بتوان معادل نوپای مدیوم در زبان پارسی دانست؛ که آمده است تا مرجع و منبعی باشد برای صحبت‌ها و مقالاتی که شاید علمی نیستند اما حتماً ارزش خواندن دارند.

بله. شاید منظور فرزاد بیان ملقب به فرزادی، از انتخاب اسم روال همین مدیوم فارسی بوده یا شاید هم چیزی دیگری. کسی چه می‌داند.

بعضی رَوال خوانند برخی رِوال دانند

چون نیست خواجه فرزاد معذور دار ما را

پ.ن: هرجا کم و کاستی توی سایت دیدین حتماً با ما در میون بذارید. ما خوشمون میاد :)))